Nicoline Smalbraak over het goede leven

Een spannend idee

Een spannend idee

De afgelopen maanden ben ik bezig geweest met een spannend project: Het uitbrengen van een verjaardagskalender! Afgelopen zomer bedacht ik dat het me leuk zou lijken om met mijn kunst weer iets bijzonders te doen. Tijdens mijn verblijf in Utopia heb ik natuurlijk een boekje uitgebracht met schilderijen en gedichten, maar in het afgelopen jaar heb ik alleen schilderijen in opdracht gemaakt. Met deze werken deed ik verder niets (behalve mensen gelukkig maken met een mooi kunstwerk in huis natuurlijk).

boekje-reizen-in-utopia

Na voorzichtig op mijn Facebookpagina gepolst te hebben wat mensen van een verjaardagskalender vonden, stroomden er aanmeldingen binnen. Ok… Terugkomen op het idee kon dus niet meer (dat werkt voor mij trouwens altijd goed, zo’n stok achter de deur). De details van het plan had ik echter totaal niet uitgewerkt! Van niet elk schilderij dat ik in opdracht gemaakt heb, heb ik een foto, laat staan eentje in goede kwaliteit. De schilderijen die ik wel op foto had staan, waren al gepubliceerd in mijn boek…

Ging ik 12 nieuwe schilderijen maken dan? Voor elke maand een nieuwe. En je moest de seizoenen zien bewegen door de werken heen.

kalenderidee

Een leuk plan, maar ook groot! Ik besloot er nog even over na te denken wat ik het beste zou kunnen doen en liet het plan voor wat het was. Ondertussen werkte ik in een restaurant en als mindfulnessdocent gaf ik mijn eigen trainingen en losse lessen op De Bewustzijn School. En toen ineens was het half september en ik had eigenlijk nog niets!

Eerlijk is eerlijk, als Rutger me niet benaderd had om met hem een filmpje te maken was het er wellicht nooit van gekomen. Door de filmdagen schilderde ik voor het eerst helemaal ‘vrij’. Geen opdracht, geen klant die op het schilderij zat te wachten. Ik was altijd een beetje bang om te schilderen zonder opdracht. Ik heb immers een wachtlijst om af te werken. Daarnaast heb ik soms een zeurend stemmetje in mijn hoofd die behulpzame dingen zegt als: ‘Wie zit er nou te wachten op jouw eigen autonome werk?’ en ‘Het lukt je toch niet’. Deze innerlijke criticus houdt mij vooral enorm bezig als ik schilder. Met zo’n heisa van een filmcrew om je heen heb je daar gelukkig geen tijd voor! Het schilderij dat ik maakte noemde ik ‘Winterwoud’ en ik besloot dat het de maand januari zou zijn op de kalender.

FILMDAG

Vanwege het filmpje had ik voor mijzelf een excuus om nu eens niet te letten op de wensen van een ander, niet te luisteren naar die ellendige stem en alleen aandacht te besteden aan de beelden in mijn hoofd. Wat een energie kreeg ik daar van! Het idee van een kalender vol met eigen werken kreeg zo iets meer kracht, maar nu had ik een ander probleem: TIJD!

Met zo’n twee maanden te gaan voordat de kerstmaand begon had ik geen idee wanneer ik al deze werken moest schilderen. Zo kan het dat ik, precies een jaar nadat ik voor het eerst begon met schilderen, fulltime achter de ezel zit, mijn bijbaantje in de horeca heb opgezegd, en hoop dat ik in december genoeg kalenders verkoop om het tekort aan inkomen van de laatste maanden in te halen. Het is ondertussen al begin december en het werk is bijna af! Alle maanden zijn geschilderd (kijk op Nicoline Smalbraak om ze allemaal te zien), alleen de drukker moet nog zijn best doen.

Bestel jouw kalender alvast via nicoline@freelancefilosoof.com.

image1 (3)